A bacía onde se sitúan as Lagoas de Laguardia constitúe unha extensa zona morfoloxicamente deprimida, influenciada pola actividade vitivinícola e de gran valor ecolóxico, drenada polo río Ebro e afluentes, que se atopa constituída por materiais fundamentalmente detríticos depositados en réxime continental. A práctica totalidade dos materiais presentes na zona pertencen ao Terciario (Mioceno inferior-medio), a excepción dos depósitos aluviais e lacustres, que pertencen ao Cuaternario.
ZEC Guardiako aintzirak / Lagoas de Laguardia – ES2110021
DESCRICIÓN XERAL
Superficie (ha): 79,72 ha
Código Natura 2000: ES2110021
Outros estados de protección segundo a lexislación nacional ou rexional:
Dentro do ámbito territorial da ZEC inclúense outros status de protección de acordo coa lexislación nacional ou rexional, como a declaración de Biótopo Protexido Complexo Lagunar de Laguardia, a consideración polo Plan Territorial Sectorial (PTS) como zonas húmidas do grupo I e ao mesmo tempo de importancia internacional, así como a súa designación como ZEC Lagunas de Laguardia (ES2110021) mediante o Decreto 34/2016. Mediante o Decreto 34/2015 apróbanse as normas xenerais para a ZEC e ZEPA. Ademais, as Lagoas de Laguardia foron identificadas como Áreas Protexidas por Instrumentos Internacionais, estando incluídas no Convenio Ramsar relativo a humidais de importancia internacional desde 1996.
SITUACIÓN ACTUAL E ACCIÓNS DE CONSERVACIÓN DO PROXECTO
Na contorna das lagoas o aproveitamento tradicional por excelencia é o agrícola, concretamente o vitivinícola. Dita actividade influíu moi notablemente no ecosistema das lagoas, xa que as bacías vertentes teñen moi poucas manchas de vexetación natural (actualmente, lastonares, herbais e matogueiras marxinais en parcelas públicas ou marxes de cultivo, onde practicamente xa non existe pastoreo, pero que aloxan algunhas especies de aves interesantes propias dos agroecosistemas abertos) e a actividade propia do cultivo, a cal chegou na maior parte do perímetro das lagoas ata o mesmo límite das beiras, impedindo a existencia dunha orla de vexetación natural. Por outra banda, a zona está sometida a unha gran presión da actividade recreativa, concentrada en certos lugares.
O 84,5% da superficie da ZEC corresponde a terreos de titularidade pública, tanto do Concello de Laguardia como da Deputación Foral de Álava.
A singularidade da ZEC Lagoas de Laguardia na Rede Natura 2000 do País Vasco débese á presenza de determinados hábitats de interese comunitario, destacando os Hábitats de Interese Comunitario 1510* – Estepas salinas mediterráneas (Limonietalia) e 6220* – Zonas subestépicas de gramíneas e anuais de Thero-Brachypodietea sobre os que se vai a actuar no proxecto mellorando a estrutura e as perspectivas futuras mediante a súa protección fronte a condiciones antropoxénicas.